A rapa das bestas siempre deja buenas imágenes, como aquellas espectáculares de Jorge Cosmen en Sabucedo que ya habíamos publicado por aquí. Es un espectáculo único que hace de Galicia una tierra diferente. Una tradición que incluso está a punto de desaparecer en muchas zonas, en donde los caballos salvajes tienen cada vez menos espacio. Para que se sigan manteniendo las rapas el turismo es importante, y los curros necesitarían de más promoción conjunta. Es uno de los secretos de la marca Galicia que permite una experiencia inolvidable en muchos de los concellos de las Rías Baixas. Abajo Sabucedo de nuevo, retratado por la cámara de Galiciadieztv.
http://turismodepontevedra.blogspot.com/2011/07/rapa-das-bestas-de-galicia.html
RAPA DAS BESTAS DE GALICIA
El Instituto de Estudos Miñoranos (ver web) lleva 12 año dando guerra sin tregua para divulgar e impulsar la cultura y el patrimonio natural, histórico, artístico, arquitectónico, etnográfico, lingüístico… de los tres concellos do Val de Miñor (Nigrán, Gondomar y Baiona).
Gracias a ellos hace ya cuatro años descubrí una forma distinta de ver el paisaje que tenemos próximo, de pateada y cansándose que así la experiencia sabe mejor, con la cámara al hombro y los ojos bien abiertos a los pequeños detalles y a las historias de línea curva que son la medida de las todas las cosas. Los petroglifos de noche y de día (incluso escaneados en 3D), los curros de Gondomar y Oia, las mámoas y los tesoros, los castros ocultos y el siñor Afranio... todo acochado con la palabra y las fotocopias de papel repartidas como en los viejos tiempos.
Como cada año el Instituto de Estudos Miñoranos prepara una programación veraniega de visitas guiadas a zonas del Val Miñor, y también con muchas salidas nocturnas a otros concellos para ver talladas en la piedra espadas, espirales infinitas, caballos y chamanes de hace 4.000 años: Los petroglifos de Tetón, Tourón, Fentáns y Tegra. Muy recomendable. YA ESTÁ LISTA LA PROGRAMACIÒN DEL 2011!
Para ver la programación a página completa darle al botón de abajo a la derecha.
Pasados los día a la agenda del blog.
Exacto. Como señala su logo turístico, Gondomar tiene mucho por descubrir. Situado en el hermoso entorno del Val Miñor es un ayuntamiento rico en patrimonio arqueológico y paisajístico.
Y si es triste que el Concello mantenga una web oficial lamentable que no descubre nada (al contrario, es una capa de diseño cutre y descuidada que lo oculta todo y obliga a escapar despavorido), algo más que un sentimiento gris de consternación provoca que alguien haya decidido (aún por encima) darle publicidad, y gastar dinero para poner un banner en un periodico que enlace a dicha página web. Un despropósito que nos hace pensar que los caminos de la publicidad institucional son inescrutables.
En este blog (que enlaza a todos los concellos) me gusta celebrar que los Ayuntamientos de la provincia actulicen su web, la modernicen. Cualquier cambio es apuntado por aquí por mínimo que sea cuando refresca la puerta on line de entrada a los recursos turísticos de los municipios.
Tampoco me gusta que las web estén criando malvas. Por eso al entrar en la edición digital del Atlántico Diario y ver el banner del Concello de Gondomar dije "vaya, por fin!", pensando que ya habían puesto en marcha la nueva web que se anunciaba el año pasado. Mi sorpresa mayúscula vino cuando al pinchar me encontré con el panorama desolador de siempre: Una web chirriante, de baja calidad, sin contenidos, y con un rectángulo provocador que nos recuerda que hoy es ¡30 de xuño de 2008!.
Mal, muy mal.
http://www.concellodegondomar.com/
El Val Miñor es una comarca del sur de Galicia que forma parte de la Ría de Vigo, y está compuesto por los municipios de Baiona, Gondomar y Nigrán.
Cuenta en internet desde hace unos meses, con una web tv muy cómoda de ver, con mucha información turistica de interés, y unos excelentes videos a los que recomendamos echar un vistazo.
http://valminor.tv/
La sencillez de la web es un mérito por que se ha conseguido con un trabajo muy cuidado y de muchas horas. Enhorabuena a la gente que está detrás. Para muestra este pequeño botón que pegamos abajo: Un atardecer en Praia América.
Sunset Time Lapse from valminortv on Vimeo.
----------------------------------------------------------------------------
CONSULTA FIESTAS, CONCIERTOS, RUTAS... EN LA AGENDA DEL BLOG:
http://agendapontevedra.blogspot.com/
----------------------------------------------------------------------------
PARTICIPA EN EL SORTEO DE UN LIBRO GRATIS SOBRE ZUMOS
Pinchando aquí.
La ruta das Greas (manada de caballos con yeguas y crías) es el más largo de los senderos de Gran Recorrido en Galicia y discurre por todos los municipios de la Mancomunidad del Área Intermunicipal de Vigo. Es un recorrido circular de 250 KM. Son muy numerosos los atractivos medioambientales, atravesando parajes de gran belleza como la carballeira de Barragán, fraga y riberas de Couñago, bosque de las riberas del río Borbén, el río Zamáns, marismas del Miñor, la costa acantilada de Baiona con Cíes al fondo, la fraga de Oliveira.... Sin olvidarse de importantes construcciones que ayudan a interpretar la cultura de estas tierras, como el conjunto megalítico de Monte Penide y la mámoa del Rei, el castro de Chandebrito, los foxos para cazar lobos, los numerosos molinos a la orilla de los ríos, el castillo de Soutomaior o edificios de singular factura como los pazos de Pegullal, Aballe y Picoña, en el municipio de Salceda de Caselas.
Esta es una ruta diseñada para acercarnos un poco más a la forma de vivir de la gente de Pontevedra de no hace muchos años, puesto que el sendero recupera, en su mayor parte, los antiguos caminos que los lugareños recorrían por obligación aunque nosotros ahora lo hagamos por diversión. El GR 58 es una ruta para recordar y para disfrutar en todos y cada uno de sus tramos.
Para hacerlo en bicicleta: Ruta das Greas en Bicicleta parte 1, y Greas en Bicicleta parte 2
La Consellería de medio ambiente quiere ampliar el parque natural del Monte Aloia a toda la sierra de O Galiñeiro, lo que sumarían 1.990 nuevas hectareas a un espacio protegido que ahora tiene 746.
Ferrín en el Faro de Vigo nos deslumbra con un artículo de opinión lleno de optimismo sobre esta ampliación y el curro de O Galiñeiro.
Para a segundo domingo de Xullo está sinalado o curro do Galiñeiro, certamente o
máis urbano de Galicia porque a el van parar bestas que, alén de no termo
municipal de Gondomar, pacen todo o ano no de Vigo, a primeira concentración
urbana de Galicia. Así, o máis arcaico e o máis férridamente contemporáneo se
conxugan no Curro do Galiñeiro como é uso na Terra de Turonio.
O curro
celebrarase no seu lugar habitual ao pé da penedía das Gallas e da Cova da Becha
(temíbel serpe que devora mozas e cabritos se non lle ofrecemos cuncas de leite
fresco) nun espazo que foi notabelmente mellorado coa desparición do eucaliptal.
Non lonxe do curro, que aínda é de madeira como antano foran todos, está o campo
dos Arruídos, topónimo considerado celta pola indoeuropeística e relacionado no
significado co fluir das augas, como corga e arroiar. Nos Arruidos e na parede
cuase vertical dun formidábel penedo deprégase o cadro festival da que foi
chamada Pedra das Procisións. Trátase dunha colección espectacular de gravados
prehistóricos nos que predominan motivos militares sobre os que destaca unha
espada da Idade do Bronce de dimensións colosais. Seguramente trátase da espada
dalgún deus vello que viviu no Galiñeiro.
Este ano o curro do Galiñeiro
celebrarase cunha especial ledicia. A Consellería do ramo do medio ambiente
natural acaba de facer público que o parque natural do Monte Aloia, fundado nos
anos vinte polo enxeñeiro Areses, vai extenderse a toda a Serra do Galiñeiro e
nun futuro próximo os gandeiros da zona van gozar, e tamén o curro, dun trato
especial. Todos os veciños dos concellos de Gondomar, Mos, Porriño e Vigo que
habitan na zona protexida están de noraboa, como estamos todos os fieis
frecuentadores do Monte Aloia e da Serra do Galiñeiro. Por suposto, Manuel
Vázquez, conselleiro, e Xosé Benito Reza, director xeral, merecen o noso aplauso
porque por fin o principal territorio natural montuoso do hinterland de Vigo que
chamamos Turonio foi tido en conta pola administración autonómica. Todo parece
indicar que nesta serra que desde o cabezo do Aloia sobre o Miño corra cara o
Norte para afirmarse gloriosamente no que Fontán chama Corno do Demo sobre a
Garrida de Valadares, as cousas van mudar para ben. As pedreiras e canteiras
interromperan a ruina montium; as plantacións masivas de eucalipto coñecerán o
seu fin; a apertura de pistas sen sentido terminará tamén e outra política será
incentivada coa colaboración das comunidades de montes. A riqueza xeolóxica do
Galiñeiro terá que ser divulgada; o casarío tradicional dos Cabreiros, de Prado
ou de Vila, seguramente será protexido; o gado e avenza (cabalos, vacas, cabrío)
coñecerá un forte e novo pulo; a riqueza arqueolóxica (petroglifos e murallas
xémeas do Aloia e as Gallas) convertirán o parque nun museo a pleno ar. E outras
moitas e boas cousas.
O concello de Gondomar, decidido a botar unha man para que a milenaria
tradición dos curros de cabalos non desaparezan, ven de promover unha iniciativa
para axudar as asociacións de propietarios de cabalos do monte e organizadores
dos curros do seu concello, para colaborar na organización e a difusión dos
mesmos. A primeira das iniciativas consiste en editar uns carteis anunciando os
curros que se celebran no concello e as datas. Morgadáns o 3º domingo de xuño
(mañán), San Cibrán 4º domingo de xuño, e O Galiñeiro 2º domingo de xullo. Tamén
editaron uns folletos cun texto de Anxo Angueira e fotografías de Tokio (Alfredo
López) nos que se fala dos cabalos e dos curros e algunhas curiosidades
relacionadas. A terceira das iniciativas foi a de nomear Valedor dos Curros a
Ferrín.
Actualizado a 16 de Junio: Ayer se suspendío el curro de Morgadáns por el mal tiempo y la niebla. En cuanto sepamos la nueva fecha lo colgamos en este post.
Finalmente se celebrará el curro de Morgadáns el 29 de Junio.
